Koningen

Doordat het priesterdom vervallen was en opgehouden had een brug tussen de mens en God te zijn, kwam vanaf het begin van het boek Samuël de koning en de profeet in de voorgrond van de geschiedenis te staan. In de boeken 1 en 2 Koningen, die in het Hebreeuws één boek ('Koningen') vormen en ook in deze commentaar als eenheid gezien worden, wordt deze lijn voortgezet. Het boek Koningen beschrijft daarbij een tijd van 413 jaar, wat meer dan dubbel zo lang is als de tijd die beschreven wordt in het boek Samuël (±150 jaar), en 1˝ keer zo lang is als de tijd waarover het boek Rechters spreekt (±300 jaar).

Het boek houdt zich daarbij voornamelijk bezig met het regentschap van alle Judeese en Israëlitische koningen, uitgezonderd koning Saul. In het boek Samuël lezen we over het koninkrijk dat begon met de verwerping van David, de ware koning, en dat zich door verschillende overwinningen standvastig maakte. Koningen begint echter met de vrede, rechtvaardigheid en heerlijkheid die de kenmerken worden van het koninkrijk in de tijd van Salomo. Sommige uitleggers zien in deze kenmerken een voorbeeld van het vrederijk dat onder Christus zal plaatsvinden. Toch zal opnieuw duidelijk worden dat ook Salomo faalt in zijn levenswandel en geen volmaakte schaduw van Christus kan zijn. Het boek begint dan ook met een verenigd koninkrijk, dat bloeide en waarbij God op de eerste plaats stond. Het eindigt met een verdreven koninkrijk, vanwege hun afkeer van God en toekeer tot de afgoden.

Commentaar op Koningen

Tip: Klik het reclame-menu aan de rechterzijkant weg om de tekst beter te lezen. Je kunt het onderstaande menu gebruiken om door het document te navigeren. Voor meer info: neem contact op.